Μανούσος Κ. Μανουσάκης: Ένας ενεργός πολίτης

1917 Γεννήθηκε στα Χανιά, Κρήτη

1933 τελείωσε το Πρακτικό Λύκειο Χανίων.

1933-1938 Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, Σχολή Πολιτικών Μηχανικών.

1938 Δίπλωμα Πολιτικού Μηχανικού, Ε.Μ.Π.

1938 - Απρίλιο 1940 Αρχικελευστής στο Βασιλικό Ναυτικό

16-8-1940 Ναυτικό, Σχολή Αντιαεροπορικού Πυροβολικού.

28.10.1940 - 1.2.1941 Αντιαεροπορική Πυροβολαρχία Ψυτάλειας.

1.2.1941 έως 25.4.1941 Υποδιοικητής Αντιαεροπορικής Πυροβολαρχίας (Βικερς 3.7").

Αρχές Μαίου 1941 επιστρέφει στην Κρήτη όπου και θα παραμείνει μέχρι το τέλος του πολέμου.

Αύγουστο του 1941 τον εμύησε στην αντίσταση ο Συνταγματάρχης Ανδρέας Παπαδάκης (ΑΕΑΚ) σε χάρτες , σχεδιαγράμματα, πληροφορίες. 

Ήταν μέλος των δυνάμεων της Αντίστασης (Advanced Force 133) με καθήκοντα: συλλογή πληροφοριών, χάρτες και σχέδια εγκαταστάσεων του εχθρού, να πείσει Γερμανούς να αυτομολήσουν στους Βρετανούς και να οργανώσει δίκτυο «Ασφαλών Σπιτιών» στα Χανιά για την υποδοχή και παραμονή Βρετανών Αξιωματικών (π.χ. Dennis Cicletira, Geoffrey Barkam με ασύρματο, Stephen Verney kai George Colin - οι τελευταίοι  έμειναν σε σπίτια συγγενών (Δημήτρης Αντωνακάκης) και φίλων.) 

Συνόδευσε τον Κώστα Μητσοτάκη σε μεταβιβάσεις στα χωριά για οργάνωση Ανταρτών και στο Μελιδόνι εγνώρισε για πρώτη φορά τον Αρχηγό της συμμαχικής αποστολής Tom Dunbabin. 

Εσυνόδευσε τον Κ. Μητσοτάκη  και σε συνάντηση με τον αρχηγό της γερμανικής αντικατασκοπίας Ταγμ. Wildhage στον οποίον επρότεινε εκ μέρους του στρατηγείου Μέσης Ανατολής να συνθηκολογήση η Φρουρά της Κρήτης. 

Στις 22.10.1944 συνελήφθη από τους γερμανούς μαζί με τον Κώστα Μητσοτάκη, τον George Colin και τον Τάσο Νινολάκη. Όλοι καταδικάστηκαν εις θάνατον. Εκλείστηκε για 1 μήνα σε κελί μελοθανάτων και άλλους 4 1/2 μήνες σε άλλο κτίριο Αιχμαλώτων Πολέμου. Οι απειλές των εκπροσώπων του συμμαχικού στρατηγείου και ιδιαίτερα του Tom Dunbabin ότι οι Γερμανοί της Κρήτης είναι ή νεκροί ή αιχμάλωτοι αναλόγως του πως θα τους φερθούν έπιασαν τόπο. Το Στρατηγείο Συμμαχικών Δυνάμεων στο Κάιρο συμφώνησε στην ανταλλαγή του προς 1 Γερμανό αξιωματικό και άλλους 2 Γερμανούς Αιχμαλώτους που μεταφέρθηκαν στην Κρήτη από στρατόπεδο αιχμαλώτων στην Αφρική.

Στις 31 Μαρτίου 1945 έγινε η ανταλλαγή: 9 Έλληνες και ένας Νοτιοαφρικανός αντηλάγησαν για 30 Γερμανούς.

Το 1946 μετανάστευσε στη Νότιο Αφρική, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1950, οπότε και επέστρεψε στην Ελλάδα. 

Τα επόμενα χρόνια εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανικός, Διευθύνων Σύμβουλος και Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. στους Κυλινδρόμυλους Κρήτης, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 αρχίζει να ασχολείται ενεργά με τα κοινά. Αποτελεί ενεργό μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος - τμήμα Δυτικής Κρήτης, είναι προϊστάμενος της Υπηρεσίας Περιφερειακής Ανάπτυξης Κρήτης στο Κλιμάκιο Χανίων (1965-66), πρόεδρος του Συλλόγου για τη Διάδοση των Καλών Τεχνών στην Κρήτη, ενώ εκλέγεται Δημοτικός Σύμβουλος το 1959 (Δημ. Ν. Σκουλά, 1959-1963) και, με εξαίρεση την περίοδο της δικτατορίας, επανεκλέγεται Δημοτικός Σύμβουλος για πολλά χρόνια.

Ανάρτηση στην εφημερίδα ΚΗΡΥΞ στα πλαίσια της προεκλογικής περιόδου για τις Δημοτικές Εκλογές του 1963.

Προεκλογικό φυλλάδιο για τις Δημοτικές Εκλογές του 1979.

Πατέρας 7 παιδιών, τα σπούδασε όλα: 5 από τα παιδιά του έκαναν μεταπτυχιακές σπουδές, 2 απέκτησαν διδακτορικό δίπλωμα, 2 έγιναν μαθηματικοί.